Bossie Goud Skattejag

In 2004 het ons iets gedoen wat dalk bietjie mal was.

Ons het die Bossie Goud Skattejag gereël, ’n skattejag wat oor vyftien dorpe gestrek het: Springbok, Pofadder, Prieska, Vosburg, Williston, Calvinia, Beaufort-Wes, Merweville, Rietbron, Calitzdorp, De Rust, Van Wyksdorp, Willowmore, Steytlerville en Hofmeyr. Die idee was eenvoudig: bring die dorpe bymekaar, kry die plaaslike entrepreneurs betrokke, bemark ons streek as een geheel, en dalk sommer ’n paar rand insamel.

Die projek het amper ’n jaar en ’n half lank geduur.

En dit was ’n goeie rit. Die dorpe het opgedaag. Die entrepreneurs het ingespring. Aan die einde het ons pryspakkies saamgestel — geskenkmandjies vol produkte wat deur ons eie lede uit die streek voorsien is, en die wenners was regtig opgewonde. Jy kon dit in hul gesigte sien. Dít was die doel.

Maar ’n projek wat so lank aanhou, leer jou ’n paar dinge.

Eerste les: ons het dit te ingewikkeld gemaak. ’n Skattejag moet maklik wees om aan deel te neem, sonder ’n handleiding. Ons het te veel bewegende dele, te veel reëls, te veel lae gehad. Mense was opgewonde oor die idee, maar die speel self was moeiliker as wat dit moes wees.

Tweede les: ’n Jaar en ’n half is te lank. Entoesiasme het ’n raklewe. ’n Projek wat aanhou nadat die natuurlike energie op is, raak ’n las, en niemand — nie die organiseerders of die deelnemers nie — wil deel wees van ’n las nie.

Derde les, en dié wat ons benadering verander het: ons kan dit nie alles van ons kant af doen nie. Ons Karoo en Kontrei kan die vonk gee, maar ons kan dit nie alleen dryf nie. Ons het die mense in die dorpe nodig om self betrokke te raak, te help vorm gee, en eienaarskap te neem van die projek. Wanneer die lede direk inspring, nie net as verskaffers nie maar as medewerkers, is die impak heeltemal anders. Ons is sterker saam. Dit is nie net ’n slagspreuk nie — dit is wat ons die harde manier geleer het.

Daar was ook ’n praktiese probleem. Die byvoegings tot die aanlyn stelsel wat ons vir die skattejag gebou het, was duur om in stand te hou, en toe dit begin faal, het ons nie die geld gehad om programmeerders aan te hou om dit reg te maak nie. Daardie les het direk gelei na waar ons nou is: die webwerf wat jy nou lees is die gevolg daarvan dat ons self besluit het om ons eie stelsel te bou en te bestuur, sodat ons nie vasgevang is in koste wat ons nie kan volhou nie.

Sal daar weer ’n skattejag wees? Miskien. Ons sluit dit nie uit nie.

Intussen, hou gerus ons sosiale media dop. As ons weer een aanpak, gaan dit korter, eenvoudiger en hopelik baie lekkerder wees om aan deel te neem.

En as jy deel wil wees van wat vorentoe gebeur, word deel van ons gemeenskap.